11 Ιούλ 2019
11 Ιουλίου, 2019

Ένα μάθημα οδήγησης

0 Comment

Έχετε σκεφτεί άραγε πώς είναι να μπαίνεις συνοδηγός σε ένα αυτοκίνητο με κάποιον που δεν γνωρίζει να οδηγεί πραγματικά; Και δεν μιλάω φυσικά για κάποιον άνθρωπο που έχει δίπλωμα οδήγησης και λόγω απροσεξίας και λαθών στον χειρισμό του οχήματος λέμε μεταφορικά «δεν ξέρει να οδηγεί» αλλά για κάποιον νέο μαθητή που μπαίνει για πρώτη ίσως φορά στη θέση του οδηγού και πρέπει να μάθει να συγχρονίσει τα πετάλια με το τιμόνι και τα χειριστήρια του οχήματος.

Από τις σχολές οδηγών Driveway Βερούχης έχουν περάσει όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες μαθητές. Ο κάθε μαθητής είναι ξεχωριστή κατηγορία μόνος του ωστόσο όλοι οι μαθητές ξεκινούν από μια κοινή βάση: Το γεγονός ότι πρέπει όσα τους διδάξαμε στη θεωρητική εκπαίδευση να τα εφαρμόσουν στην πράξη. Και όχι για μερικούς μήνες μέχρι να δώσουν εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης αλλά για όλη τους τη ζωή. Τα μαθήματα οδήγησης για αυτοκίνητα β κατηγορίας γίνονται καθ’ ολοκληρία στον δρόμο, σε πραγματικές συνθήκες με πραγματικούς οδηγούς ενίοτε σε ώρες αιχμής, με κακές καιρικές συνθήκες, κακό οδόστρωμα και δεκάδες ακόμα παράγοντες. Είναι κατανοητό λοιπόν ότι η ευθύνη για εμάς τους εκπαιδευτές είναι σημαντική όχι μόνο στο «να μάθουν να οδηγούν σωστά» αλλά και να διαβλέπουμε τους πιθανούς κινδύνους που υπάρχουν εκεί έξω σε πραγματικό χρόνο. Ένας απρόσεκτος οδηγός που έφυγε από STOP, κάποιος βιαστικός πεζός που πέρασε το δρόμο χωρίς να κοιτάξει κ.ο.κ. Φυσικά δε πρέπει να παραβλέπουμε ότι στη θέση του οδηγού βρίσκεται ένας μαθητευόμενος που δεν είναι 100% εξοικειωμένος με το αυτοκίνητο, δεν έχει την εμπειρία του εκπαιδευτή και συνεπώς χρειάζεται χρόνο για να μάθει πώς συμπεριφέρεται το όχημα και να αποδώσει τα μέγιστα σε αυτό.

Πριν μερικές μέρες είχα την ευκαιρία να έχω στη θέση του οδηγού μια δεσποινίδα που είχε λίγη παραπάνω οικειότητα με το αυτοκίνητο λόγω του επαγγέλματος των γονέων της. Στο 2ο της μάθημα με το αυτοκίνητο πήγαμε στον Βοτανικό κήπο στο τέρμα της Ιεράς Οδού. Είναι ένα μέρος που δεν υπάρχει πίεση για τον νέο οδηγό αφού συνήθως δεν υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα τις καθημερινές και συνεπώς υπάρχει όλος ο χρόνος και ο χώρος για να μάθει λίγο καλύτερα το όχημα και να κερδίσει αυτοπεποίθηση. Ξεκινήσαμε με κάτι πολύ βασικό: Να δούμε πού είναι το σημείο σύμπλεξης και αποσύμπλεξης, δηλαδή το σημείο στο οποίο σηκώνουμε τον συμπλέκτη και το αυτοκίνητο αρχίζει να έχει ένα τρέμουλο που μας δείχνει ότι είναι έτοιμο να πάρει τη σχέση από το κιβώτιο και να ξεκινήσει να κινείται. Μετά από κάθε βόλτα στο κομμάτι αυτό του δρόμου(μιλάμε για 300 μέτρα μήκος) κάναμε και ένα μάθημα στάθμευσης. Πόσο πρέπει να γυρίζει το τιμόνι, ποια πρέπει να είναι η σωστή θέση του σώματος όταν θέλουμε να πάει το αυτοκίνητο προς τα πίσω με την όπισθεν και φυσικά εκεί έρχεται να εφαρμόσει το μάθημα σύμπλεξης- αποσύμπλεξης. Βάσει κανονισμού όταν επιχειρείται η στάθμευση του αυτοκινήτου δεν πρέπει το όχημα να σταματήσει εκτός αν υπάρξει φυσικό εμπόδιο(πχ άνθρωπος να περνάει από πίσω) ή αυτό υποδειχτεί από τον εξεταστική/εκπαιδευτή. Για αυτόν τον λόγο συμβουλεύουμε τους μαθητές μας να έχουν λίγη και σταθερή δύναμη στο γκάζι και να ελέγχουν την ταχύτητα του αυτοκινήτου “παίζοντας” με τον συμπλέκτη και όχι το αντίστροφο. Φυσικά φροντίζουμε να λέμε συνέχεια για την ελάχιστη απόσταση από το πεζοδρόμιο και τα σημεία που επιτρέπεται να σταθμεύουμε.

Με το μάθημα πορείας σε δρόμο χωρίς μεγάλη κυκλοφορία και την στάθμευση ολοκληρώθηκε το 2ο μάθημα.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *